آنقدر مهربونی که .....

یه کتاب فیزیکی می خوندم . ثابت کرده بود که : " تا وقتی که یه چیزی در اختیارته ، نمی بینیش ، درکش نمی کنی . اما به محض اینکه اون رو از دست بدی ، خلا ناشی از اونو احساس می کنی و واکنش نشون می دی. "
مثل همه نعمتهای خداوندی… و لطفش … . فراموشش می کنیم چون در کنار ماست . به قول خودشاز رگ گردن نزدیک تره ، ( نحن اقرب الیه من حبل الورید ( ق/16)) پس این ماییم که توانایی دیدنشو نداریم. چون خیلی نزدیکه . و ما فقط عادت داریم دور را ببینیم . و نزدیک را همیشه در دور جستجو می کنیم . همیشه می گیم : ای کاش….. اما چقدر می گیم خوبه که اینو داریم یا خدایا ممنونم که …. .
این همه نعمت کنارمونه ، جلو چشممون ، تو دلمون ، اما ما نمی بینیمشون . چون نزدیکن .
این طبیعته انسانه…

/ 3 نظر / 4 بازدید
غریبه آشنا

خوب همینه دیگه وقتی داریم غافلیم و قتی از دست دادیم ننه من غریبم بازی در میاریم راستی مگه قرار بود ما خدا رو ببینیم پس قضیه لن ترانی ابدا چی میشه قضیه محیط و محاط چی میشه ما نمیبینم چون قرار نیست ببینیم راستی میدونی حال ماهی توی َآب چیه ماهم اونجوری غرقیم اما غافلیم خوب البته نمیشه که همش بشنیم و شکر یکی یکی کنیم اونوقت پس جریان لا یحصی نعمائه العادون چی میشه خوب ما میگیم خدایا شکرت که ما رو خلق کردی و میگیم خدایا همیشه یادمون بمونه که ما و همه چیز مخلوق توییم

غریبه آشنا

ببخشيد يه چيزی يادم رفت ميگن فراموشی هم يه نعمت خداست اگه نبود ميدونی چی ميشد؟

غریبه آشنا

امشب چه خوب ميفهم حرفتو وقتی که نعمت ديشبم تو دستم نيست ديگه بجاش اشک و غم و درده اما ميگن گر زحکمت ببندد دری ميگشايد ز رحمت در ديگری منتظرم همون نعمت با جلوه نو برام متجلی بشه اين باعث دلداريه منه و به اشکهام ميگه که يه روزی اشک فراق جاشو به اشک شوق خواهد داد باميد آن روز