برنيامد     از     تمـناي    لـبـت    کامـم    هـنوز
بر   اميد   جام   لعـلـت   دردي   آشامـم  هـنوز
روز    اول    رفـت    دينـم   در   سر   زلـفين   تو
تا چه خواهد شد در اين سودا سرانجامم هنوز
ساقيا  يک  جرعه‌اي  زان  آب  آتشگون که مـن
در   ميان   پختـگان   عشـق   او   خامـم  هـنوز
از  خـطا  گفتم  شبي  زلف  تو  را مشک ختـن
مي‌زند  هر  لحظه  تيغي  مو  بر  اندامـم  هـنوز
پرتو    روي    تو    تا    در   خـلوتـم   ديد   آفـتاب
مي‌رود  چون  سايه  هر  دم بر در و بامم هـنوز
نام  من  رفته‌ست  روزي بر لب جانان به سـهو
اهـل  دل  را  بوي  جان  مي‌آيد  از  نامم  هـنوز
در   ازل   داده‌سـت   ما  را  ساقي  لعل  لـبـت
جرعـه  جامي  که  من مدهوش آن جامم هنوز
اي  کـه  گفـتي  جان  بده  تا باشدت آرام جان
جان  به  غم‌هايش  سپردم نيست آرامم هـنوز
در    قـلـم    آورد    حافـظ    قصـه   لعل   لبـش
آب   حيوان   مي‌رود  هر  دم  ز  اقـلامـم  هـنوز